Wanneer verveelde jij je voor het laatst? Voor veel mensen is dat lang geleden. Niet omdat het leven zo spannend is, maar omdat bijna ieder leeg moment wordt opgevuld. Met je telefoon, met nieuws, met werk, met een serie of een podcast. Wachten bij de kassa, een paar minuten in de trein, de tijd voordat je in slaap valt: er is altijd wel iets om naar te kijken.
Daardoor ontstaat er nauwelijks nog lege ruimte. En misschien missen we daarmee iets wat we niet eens meer opmerken.
Een leeg moment bestaat bijna niet meer
Vroeger was wachten gewoon wachten. Je keek uit het raam van de bus, liet je gedachten gaan of keek naar de mensen om je heen. Nu pakken we vrijwel automatisch onze telefoon zodra er een paar seconden niets gebeurt. Dat is begrijpelijk; het is makkelijk, het is altijd binnen handbereik en er is altijd iets nieuws. Maar het betekent ook dat je hoofd zelden nog de kans krijgt om zelf te bepalen waar het naartoe gaat.
Verveling als tussenruimte
Verveling heeft geen goede naam. We zien het als iets vervelends wat je zo snel mogelijk moet oplossen. Maar je kunt het ook zien als een tussenruimte: een moment waarop niets je aandacht vraagt en je niets hoeft. In die ruimte gaan gedachten vaak vanzelf dwalen. Je gaat mijmeren, terugdenken, vooruitkijken of ergens over fantaseren.
Veel mensen herkennen dat goede ideeën juist op zulke momenten opkomen. Onder de douche, tijdens een wandeling, op de bank of terwijl je wacht tot de wasmachine klaar is. Niet omdat verveling een garantie is voor creativiteit, maar omdat er ruimte ontstaat voor verbanden die je niet ziet zolang je hoofd voortdurend bezig is met nieuwe informatie.
Merken waar je aandacht vanzelf naartoe gaat
Wanneer je niets hoeft, merk je ook waar je aandacht uit zichzelf naartoe gaat. Misschien naar iets wat je bezighoudt en waar je eigenlijk niet aan toekwam. Naar een verlangen dat al een tijdje op de achtergrond speelt. Of naar iets kleins in je omgeving wat je anders nooit was opgevallen. Die momenten zeggen vaak meer over wat er in je leeft dan je denkt.
Het ongemak van nietsdoen
Eerlijk is eerlijk: nietsdoen is niet altijd prettig. Wie gewend is aan voortdurende prikkels, kan onrustig worden van stilte. Je voelt de neiging om toch iets te pakken, of je krijgt het gevoel dat je je tijd verspilt. Soms komen er ook gedachten of gevoelens naar boven die je liever had laten liggen. Dat ongemak hoort erbij. Het hoeft niet weg; je kunt het ook gewoon opmerken.
In Gewoon even zijn lees je meer over hoe het is om niets te hoeven oplossen en wat er dan kan gebeuren.
Rust is iets anders dan jezelf vermaken
Scrollen, series kijken en podcasts luisteren voelen soms als ontspanning, maar je hoofd blijft er druk mee. Je neemt nog steeds informatie op en reageert er op. Dat is niet verkeerd, maar het is iets anders dan rust. Rust ontstaat eerder wanneer er even niets binnenkomt.
Merk je dat je na je werk vooral jezelf vermaakt om niet stil te hoeven staan? Lees dan ook Ontstress na je werk. En wil je leren om met meer aandacht bij het moment te zijn, ook als dat ongemakkelijk voelt? Dan helpt het misschien om te lezen hoe je met mindfulness sneller tot rust kunt komen.
Probeer het eens
Laat de volgende keer dat je ergens moet wachten je telefoon in je zak. Kijk uit het raam van de bus of de trein, kijk naar de lucht of naar de mensen om je heen. Het is waarschijnlijk interessanter dan je denkt. En merk op wat er gebeurt wanneer er even niets ingevuld hoeft te worden.
Voordat de buitenwereld je aandacht vraagt, kun je ook bewust eerst ruimte voor jezelf maken. Morning Alchemy is een ochtendpractice waarin meditatie, beweging en schrijven samenkomen. Een vast moment om te landen voordat je telefoon, je werk en de rest van de dag zich melden. Ontdek Morning Alchemy.
