Je komt opgewekt binnen en gaat een uur later met een zwaar gevoel weer naar buiten. Het gesprek was niet eens vervelend. Toch blijf je ermee bezig. Of je merkt spanning zodra je ergens binnenstapt, terwijl je nog nauwelijks iemand hebt gesproken. Wat voel je eigenlijk? Was het er daarvoor ook al?
Misschien noem je dat het oppikken van andermans energie. Die woorden kunnen passen bij jouw ervaring: een ontmoeting doet iets met je, soms voordat je kunt benoemen wat. Het is de moeite waard om daar aandacht aan te geven, zonder meteen vast te leggen waar het gevoel vandaan komt.
Wat je ervaart, is echt als ervaring. De verklaring vraagt soms wat meer onderzoek. Je kunt geraakt zijn door iemands verhaal, reageren op een gespannen sfeer of merken dat een situatie iets van jezelf oproept. Ook vermoeidheid, drukte en je eigen verwachtingen kunnen meespelen.
Begin bij wat je daadwerkelijk opmerkt
“Ik voel de energie van de ander” zegt iets over hoe je een situatie beleeft. Maar wat merk je precies? Word je onrustig? Ga je harder praten of juist minder zeggen? Voel je de neiging om iemand gerust te stellen? Blijft een bepaalde opmerking door je hoofd gaan?
Probeer de ervaring zo concreet mogelijk te beschrijven. Bijvoorbeeld: “Tijdens het gesprek merkte ik dat ik mijn woorden zorgvuldig ging kiezen. Ik was bang dat mijn antwoord verkeerd zou vallen.”
Daar kun je iets mee onderzoeken. Wat gebeurde er in het gesprek? Had de ander iets gezegd of gedaan? Herkende je een situatie waarin je eerder voorzichtig moest zijn? Of wist je nog niet goed wat je van deze persoon kon verwachten?
Je hoeft niet direct te kiezen tussen “dit is van mij” en “dit is van de ander”. Soms ontstaat een gevoel juist in het contact tussen jullie.
Vergelijk hoe je je vóór en na het contact voelt
Als je beter wilt begrijpen wat ontmoetingen met je doen, begin dan eens vóór een afspraak. Neem kort de tijd om op te merken hoe je erbij zit. Ben je uitgerust, gehaast, nieuwsgierig of al gespannen? Heb je ergens zorgen over?
Kijk na afloop opnieuw. Wat is er veranderd? Welk moment is je bijgebleven? Wat vond je prettig en wanneer merkte je dat je je inhield?
Je kunt een paar ontmoetingen lang enkele zinnen opschrijven. Zo krijg je iets concreters dan alleen het gevoel dat je altijd moe wordt van mensen. Misschien blijken vooral onverwacht lange gesprekken veel te vragen. Of merk je dat je gespannen raakt wanneer iemand advies van je verwacht. Misschien voel je je bij bepaalde mensen juist vrijer en levendiger.
Ook dat laatste is waardevolle informatie.
Veel aanvoelen betekent niet dat je alles zeker weet
Een stem die anders klinkt, een aarzeling of een gezicht dat betrekt: je kunt iets opmerken wat aandacht verdient. Tegelijkertijd kun je niet uit ieder signaal afleiden wat iemand denkt, voelt of bedoelt.
Wanneer het passend is, kun je vragen: “Ik merk dat je stiller wordt. Hoe is dit gesprek voor je?” Dat geeft de ander ruimte om zelf te vertellen wat er speelt.
Laat het antwoord ook werkelijk meetellen. Als iemand zegt moe te zijn, hoef je daar niet alsnog een verborgen oordeel over jou achter te zoeken.
Ook plotseling aan iemand denken is op zichzelf geen bewijs dat die persoon aan jou denkt of energie naar je stuurt. Je kunt zo’n moment betekenisvol vinden en nieuwsgierig blijven naar wat het bij jou oproept, zonder er zekerheid over de ander van te maken.
Merk op wanneer meevoelen overgaat in verantwoordelijkheid
Iemand vertelt hoe moeilijk het thuis gaat. Je luistert, leeft mee en bedenkt wat misschien zou kunnen helpen. Later op de avond ben je er nog steeds mee bezig. Je zoekt informatie, formuleert een bericht en vraagt je af of je genoeg hebt gedaan.
Was dat ook wat de ander van je vroeg?
Vraag tijdens een gesprek eens: “Wil je vooral vertellen, of wil je dat ik met je meedenk?” Daarmee maak je duidelijk wat jouw bijdrage kan zijn. Je hoeft niet automatisch een oplossing te zoeken omdat je merkt dat iemand verdriet heeft.
Je kunt betrokken blijven terwijl de verantwoordelijkheid voor iemands keuzes bij die persoon blijft. Vind je dat lastig, lees dan ook Eigenwaarde: anderen voorop stellen. Daar onderzoek je wat het moeilijk maakt om je eigen behoeften en grenzen mee te laten tellen.
Een korte oefening na een intens gesprek
Neem na een ontmoeting een paar minuten voordat je doorgaat met het volgende. Leg je telefoon weg en merk op waar je bent. Voel de stoel onder je of het contact van je voeten met de vloer.
Schrijf vervolgens drie zinnen af:
- Wat mij raakte in dit contact, was…
- Wat ik nu zelf voel of nodig heb, is…
- Wat ik hiermee wil doen, is…
Bij die laatste zin mag het antwoord ook zijn dat je niets hoeft te doen. Misschien heb je aandachtig geluisterd en was dat jouw bijdrage. Misschien wil je ergens op terugkomen, maar hoeft dat niet vanavond.
Als beelden je helpen, kun je je voorstellen dat je het gesprek afrondt en je aandacht weer bij je eigen dag brengt. Je hoeft daarbij geen bijzondere ervaring op te roepen. Een wandeling, je handen wassen of rustig iets drinken kan voor jou net zo goed een prettig overgangsmoment zijn.
Wil je eerst wat rust vinden voordat je gaat schrijven? Gebruik dan de oefening bij Rust voor als je snel overprikkeld raakt.
Kijk ook naar de omstandigheden
Niet iedere vermoeiende ontmoeting vertelt iets over de persoon tegenover je. Misschien was de ruimte lawaaiig, duurde het gesprek te lang of had je al een volle dag achter de rug. Misschien voelde je dat je geen moment stil mocht zijn.
Dat maakt verschil voor wat je kunt veranderen. Je kunt een volgende keer ergens rustiger afspreken, vooraf zeggen hoeveel tijd je hebt of wat ruimte vrijhouden na een intensieve afspraak.
Zie je steeds hetzelfde patroon bij één persoon, kijk dan naar concreet gedrag. Krijg je ruimte om te antwoorden? Wordt er geluisterd als je iets anders wilt? Kun je een afspraak afslaan zonder onder druk te worden gezet?
Zulke vragen helpen je beter bepalen wat er nodig is dan iemand alleen omschrijven als iemand met “zware energie”.
Je hoeft je gevoeligheid niet voortdurend te bewaken
Als je ieder gevoel onderzoekt op de mogelijkheid dat het van een ander komt, kun je steeds alerter worden op wat er mis zou kunnen zijn. Gun jezelf ook ontmoetingen waarin je gewoon aanwezig bent: praten, lachen, luisteren en merken wat zich aandient.
Je opmerkzaamheid kan iets moois bijdragen aan contact. Je ziet misschien dat iemand wil uitpraten, onthoudt een klein detail of stelt een vraag waardoor een gesprek verdiept. Bij Kwaliteiten van hooggevoelig zijn lees je meer over die kant van gevoeligheid.
Je mag daarnaast oefenen met onderscheid maken: wat heb ik waargenomen, wat denk ik dat het betekent en wat wil ik ermee? Je hoeft niet iedere indruk te volgen of iedere stemming op te lossen.
Meer helderheid over wat er bij jou gebeurt
Blijf je na contact vaak twijfelen aan jezelf? Of merk je veel op, maar vind je het moeilijk te bepalen wat je wilt uitspreken? In een Helder Sessie kun je met Tiara een concrete situatie onderzoeken. Wat gebeurde er, wat voelde jij en welke behoefte of grens verdient aandacht?
Bekijk de mogelijkheden voor een Helder Sessie bij Krachtzieners.
Begin bij een volgende ontmoeting eens met deze vraag: hoe voel ik me eigenlijk voordat ik naar binnen ga? Daarmee geef je jezelf een plek in het contact, vanaf het eerste moment.
