Een natuurgodsdienst of natuurreligie is een religie die vooral op natuurverschijnselen, zoals donder en bliksem, regen, wind en vuur is gebaseerd, en die de krachten van de natuur aanbidt. 

Natuurreligies komen voor bij volkeren met een beschaving die vooral leven van, met, en door de natuur. Ze komen voornamelijk voor in Afrika en Latijns-Amerika en hebben in het verleden in veel beschavingen een belangrijke rol gespeeld, zoals in het oude Egypte. Hetzij als officiële godsdienst, hetzij als bijgeloof. Ook de Indianen in Amerika hadden en hebben een natuurgodsdienstig geloof, evenals veel Aboriginals in Australië.

Voor de opkomst van het christendom in Europa, waren er ook in Europa verschillende natuurvolkeren, zoals de Germanen en de Kelten. Deze hadden allerlei heiligdommen in de natuur, zoals heilige bomen, menhirs en steencirkels.

Natuurreligie wordt ook wel paganisme, heidense of oude religie genoemd. Moeder Aarde staat centraal, plus de vijf elementen: water, vuur, lucht, aarde en spirit (of ziel). Die vijf elementen zie je terug in het pentagram, de vijfpuntige ster. Let wel: met de punt naar boven. Omgekeerd wordt de ster gebruikt in kringen van satanisten.

Er zijn in de wereld, en ook in Nederland, volop sjamanen, heksen en druïden actief. Alle drie zijn het vormen van natuurreligie, met ieder hun eigen sfeer en aandachtspunten. Ze hebben veel met elkaar gemeen, zoals het vieren van de jaarfeesten, het volgen van de seizoenen en een groot ontzag voor de natuur. Ze delen de opvatting dat alles in de wereld bezield is. Mensen, dieren, planten, bomen, maar ook water en stenen.

Meestal zijn sjamanen, heksen of druïden solisten die alleen met groepen werken in hun praktijk als ze die hebben. Soms komen ze in een coven samen met gelijkgestemden om rituelen uit te voeren. 

Als het goed is, heeft de aanhanger van een natuurreligie een wezenlijke verbinding met de natuur. De spreekwoordelijke heks van ‘vroeger’ had affiniteit met het land: ze voelde wanneer de aarde wakker werd in het voorjaar. Zij wist wanneer ze welke kruiden moest oogsten. In de praktijk zien we dat het vooral stadsbewoners zijn die zich voelen aangetrokken tot wicca, druïdisme of paganisme in het algemeen.