Soms heb je van die ogenblikken dat je je helemaal alleen waant, lopende langs de IJsseloevers en genietend van de rust en de stilte. Maar ja…

u bent toch troostdichter

u bent toch troostdichter
vroeg ze met een lieve lach
herken u uit de krant
liep met mij op langs waterkant
als een non was zij
uit vroeger tijd
ze wandelde in wit tropenpak
geheel compleet met hoed
en ook was ze heel mager

u bent toch om te troosten
ik knikte wat onwillig
had eigenlijk geen zin
ach weet u sprak ze zacht
ik ben nu drieënnegentig
zo lang niet meer te leven
geen man heeft mij
nog ooit gestreeld
niet teder zelfs niet grof

wil mij strelen lieve dichter
het liefste op mijn oude huid
wil mij vertroosten met uw handen
ik weet het zal wel zondig zijn
maar voor een keer zo zoet
en kijkend in haar ogen
waarin de zon al onder ging
gleed ik op haar lach gekrulde lippen
strelende haar rimpelloze binnenzee

Boudewijn Betzema is Troostdichter en deelt zijn gedichten graag met jou op de Lichtwerkplaats. Elke zondag lees je als een warm bad zijn woord van troost.

Als Troostdichter biedt hij een onvoorwaardelijk luisterend oor en troost(gedichten) aan ieder die daar behoefte aan heeft.

“Het is mijn missie om basale behoeften als aandacht, compassie en leefbaarheid in de verhardende samenleving niet te laten verdwijnen”.

Wil jij ook troost? Kijk op www.troosthuisje.nl waar en wanneer Boudewijn te vinden is.