Je kunt de seizoenen vergelijken met het ritme van de dag, waarbij de ochtend is als de lente: pril, fris en vol levensenergie om aan de nieuwe dag te beginnen. De middag is de zomer; licht en alle activiteit is in volle bloei. De avond is de herfst en symboliseert de rust die weer terugkeert en daarna de nacht of de winter waarin het donker is en tijd voor rust.

De winter is de tijd van verstilling en rust. Letterlijk; want er zijn nauwelijks nog bladeren waar de wind doorheen kan ritselen, en je hoort geen vogel meer zingen.
Bovengrondse plantendelen zijn afgestorven, het leven en de vitale sapstromen hebben zich teruggetrokken onder de grond. Dieren houden een winterslaap of zijn in winterrust.

En jij… wanneer verstil jij en kom je tot rust? Of verzet je je weleens tegen slapen, omdat je nog iets wilt afmaken of doen, of omdat je dit als “verloren” tijd ziet?
Slapen is een mooie manier van de natuur waardoor je kunt opladen, en een goede nachtrust versterkt je vitaliteit.

In deze tijd van het jaar, waarin je anders dan in de zomer, minder wordt afgeleid door dingen van buiten, trek je van nature meer naar binnen. Een goed moment om dingen te verwerken, te reflecteren en ideeën en plannen voor de aankomende tijd uit te kristalliseren. En “je hoofd koel te houden”, oftewel helder en gestructureerd denken.
Als je naar de natuur kijkt zie je dat de vormen en structuren beter zichtbaar zijn. Kijk maar eens als alles berijpt is of als het heeft gesneeuwd, hoe mooi en duidelijk de contouren van een tak te zien zijn. Ook van struiken en bomen is nu duidelijk de structuur te zien.

En jij… nodigt de winterrust jou ook uit tot overdenkingen en reflectie?

Als het je lukt om mee te bewegen met de winter, dan maak jij straks ook een frisse en vitale start in het voorjaar.