Veel ouders denken dat hun kind verandert door de pubertijd en dat is soms ook zo. Maar als je beseft dat jouw kind niet door de pubertijd veranderd is, ben je meestal te laat en is je kind al verslaafd. Het is een geleidelijk proces, wat het onderkennen lastig maakt. Het vraagt alert en helder te zijn en in verbinding te blijven met je kind. Ondanks dat kan het je toch overkomen.

Blog geschreven door Judith van den Berge, Spiegelkinderen

In mijn praktijk heb ik ervaren dat verslaafde pubers grote problemen kunnen veroorzaken in het hele gezin. De relatie met je kind kan hevig onder druk komen te staan. Tevens is het heel pijnlijk om je verslaafde kind lichamelijk en of geestelijk ten gronde te zien gaan. Je wordt als ouder op een hoog niveau uitgedaagd…..

Wat kan jij doen ?

Als jouw kind verslaafd is, en het maakt niet uit aan wat, doe dan in ieder geval de volgende twee dingen:

Geef je kind onvoorwaardelijke liefde en stel heldere bikkelharde grenzen.

Onvoorwaardelijke liefde

Onvoorwaardelijke liefde kent geen redenen. Je houdt van je kind gewoon omdat je van je kind houdt en dus zonder voorwaarden te stellen. Onvoorwaardelijke liefde kent geen gedrag waarin je laat merken: ‘alleen als je stopt met de verslaving, hou ik van je. ” Zie je kind niet in de eerste plaats als verslaafde, maar vooral als een fijn liefdevol kind die gevangen is geraakt in een verslaving. Blijf je ervan bewust dat achter het gedrag van je kind ook een gevoelig en zorgzaam kind zit dat verlangt naar jouw liefde, die ook liefde kan geven; een kind dat helemaal geen problemen wil of jou en anderen niet wil kwetsen. Houd alle pijnlijke gevoelens die je over je kind hebt bij jezelf, want daar ben je als ouder zelf verantwoordelijk voor. Blijf in verbinding met je kind en zit ook weer niet boven op zijn lip, veroordeel niet, verwijt niets. Dát is onvoorwaardelijke liefde.

Heldere en bikkelharde grenzen stellen.

Een kind met een verslaving is creatief en slim in het bereiken van zijn verlangens, wat soms leidt tot uitdagend of verleidelijk gedrag. Ga zorgvuldig bij jezelf na welke gedragingen je kunt accepteren uit liefde, en welke zorg je je kind kan geven zonder ontrouw aan jezelf te zijn. En trek dan precies dáár die glasheldere, duidelijke bikkelharde grens. Bij een kind dat verslaafd is schuift de grens immers elke dag een beetje op. Laat jouw grens niet mee schuiven en ga in je kracht staan!

Voorbeelden hoe je heldere bikkelharde grenzen stelt:

• Merk je dat je kind jou gebruikt om zijn eigen fouten te herstellen en tekortkomingen weg te moffelen; zeg dan nee en blijf verbonden met je kind.

• Merk je dat je kind graag met jou over zijn problemen praat, maar verder niets zelf onderneemt? Beëindig dan dat soort gesprekken en steek hier geen tijd en energie in maar blijf verbonden.

• Leent je kind geld voor school, kleding, eten maar verdwijnt dat naar de gokhal, winkel, dealer? Stop direct met geld geven en blijf wel verbonden. Geef hem desnoods kleding, een brood, maar geen geld. Je kind blijft zelf altijd verantwoordelijk voor de gevolgen van zijn eigen verslaving.

• Komt je kind zijn afspraken niet na: maak geen afspraken meer maar blijf met hem de verbinding houden.

• Steelt hij van je? Zorg dat je geld altijd achter slot en grendel ligt.

• Heeft hij prachtige plannen waar jouw hulp voor nodig is? Trap er niet in en zeg hem dat je er over na zult denken als hij van zijn verslaving af is.

• Liegt hij tegen je? Stel geen vragen meer, blijf wel geïnteresseerd en blijf luisteren.

De manier van bikkelharde grenzen stellen                                                     

Bij het stellen van de grenzen gaat het erom dat je kind voelt dat er geen compromis te sluiten valt. Al jouw bikkelharde grenzen trek je op een rustige manier verbonden met je hart; niet met boosheid, niet om hem te kwetsen, maar uit liefde voor jezelf en voor je kind. Zeg niet dat je hem wantrouwt, maar dat je zijn verslavingsgedrag niet vertrouwt. Zeg hem, dat je begrijpt dat hij verslaafd is, maar dat jij zelf niet in die stroom wilt meegaan.

Negatieve aandacht

Soms kan je verslaafde puber een verlangen naar negatieve aandacht krijgen en dat kan behoorlijk destructief werken. Je kan dit herkennen omdat het aanvoelt alsof hij dan “energie van je gaat opzuigen” en proberen je bijvoorbeeld kwaad of verdrietig te krijgen. Als ouder kan je hierdoor geregeld in je eigen emoties schieten. Dat is juist niet handig, het haalt je uit je kracht en maakt je onredelijk. Als je het op tijd door hebt, beëindig dan onmiddellijk het gesprek. Neem bijvoorbeeld even een time out totdat je rustig tot jezelf bent gekomen en je weer in je eigen kracht staat.

Als je kind tot het uiterste gaat

Soms daagt je kind je uit om tot het uiterste te gaan in het bewaken van je grenzen. Dat vraagt dat je, uit liefde voor je kind, zelfs de meest pijnlijke besluiten zal moeten nemen; je kind laten opnemen of soms zelfs buiten de deur zetten. Laat dan ook merken dat je van je kind houdt, en dat hij altijd welkom is als de verslaving voorbij is, maar niet eerder! Besef, dat dit besluit, hoe verdrietig je er ook van bent, evengoed in het belang is van je verslaafde kind en kan bijdragen tot een versnelde beëindiging van diens verslaving.

Groeien door je kind

Van een kind houden dat verslaafd is, kan heel ingewikkeld en soms ook pijnlijk zijn. Je wordt geraakt in al je eigen onopgeloste stukken: bijvoorbeeld je eigen diepste afhankelijkheid, je eigen onzekerheid en angst voor afwijzing, je eigen schuldgevoel, je eigen gevoel van mislukt zijn, je slachtofferschap, van niet goed genoeg zijn: kortom, je eigen negatieve gedachten. Verzet je niet tegen deze pijn, maar neem er zelf verantwoordelijkheid voor. Kijk er naar en ga ermee aan de slag. Elke stap die jij kan zetten, kan bijdragen aan het proces van je kind.

Het vraagt de nodige moed, maar zoals je verslaafde kind zijn verslavingsproblemen kan transformeren in een bevrijding, zo kun jij als vader of moeder, deze lastige periode ook benutten voor een doorbraak voor jezelf, door het beëindigen van je oude conditioneringen en negatieve patronen.

Vanwege het schrijf- en leesgemak heb ik ervoor gekozen in de hij-vorm te schrijven. Hij kan evengoed vervangen worden door zij.

 

Judith van den Berge  is een spiegelmens. Ze helpt je herinneren wie je werkelijk bent. Ze werkt als energetisch therapeut, communicatietherapeut, gezinswerker en hooggevoeligheidsexpert bij Essentia. En is Initiatiefnemer van Netwerk Spiegelkinderen, dat als doel heeft kinderen en volwassenen in openheid, vrijheid en zonder oordeel met elkaar in verbinding te brengen, zodat er echt contact kan ontstaan en ieder het meest wezenlijke van zichzelf kan leven.

“Spiegelkinderen daagt je uit, kinderen écht te zien, écht te horen, écht te voelen en er ook nog door te groeien.”

www.spiegelkinderen.nu | www.essentia.nl